Sant Antoni en España plaatsen A-B

	De belangrijkste kerk van Abanto is de Iglesia de Nuestra Señora de La Asunción (waar het hier links afgebeelde beeld van Antonius zich waarschijnlijk bevindt) en de patroonheilige van het stadje is San Blas, dus het feest van San Antón is niet een van de grotere feesten in de stad. Het wordt gehouden op de 17e januari, en in juni is er nog een feest in de nabijgelegen Antonius kapel van Pardos. Al vele jaren is Pardos nu onbewoond en tot ruïnes vervallen, maar de Hermitage van San Antón is gerestaureerd.

Volgens een mondeling overgeleverd legende herdenkt het feest de overwinning van de Christenen op de Moren — een veronderstelling die ook op en aantal ander plaatsen leeft —terwijl het feest “Moros y Christianos” in veel delen van Spanje apart nog een uitgebreid gevierd wordt — hoewel andere hypothesen ook verwijzen naar de "kerstening van een heidens feest dat al werd gevierd voordat de Sierra de Pardos bewoond werd en voordat het stadje op de huidige locatie gesticht was."

Op de viering van 17 januari, neem ik aan, zou er in Abanto een dierenzegening zijn en een processie naar de kapel van Pardos, waarin het beeld van Antonius wordt meegedragen. Verder zouden er nog offerandes zijn — dieren, varkenspootjes en varkensoren, taarten, cakes, etc. — die later worden verloot. Dit alles vergezeld door een fanfare en onder genot van een drankje. Van de zegening, processie en andere festiviteiten heb ik overigens geen foto’s gevonden. De vraag is ook of dat in de zomer of in de winter plaatsvindt.
Op de 17e lijkt er in ieder geval een vuurtje gestookt te worden. Maar het is allemaal zeer kleinschalig.
Een week later wordt Antonius weer in processie van de kapel terug naar de kerk gebracht.


Ermita de San Antón op de Sierra de Pardos. Leuk hoe dat vogelnest bovenop het altaar getolereerd wordt.

Zoals gezegd, vindt elk jaar in de maand juni het feest van San Anton de Pardos plaats, waarin de mensen van Pardos elkaar in de kapel ontmoeten. Er wordt een Mis ter ere van de patroon opgedragen, door de voorganger van de parochie van Abanto, onder het toeziend oog van de sculptuur van de heilige.
Vervolgens verzamelen alle deelnemers zich rond de tafel om het voedsel van de verbroedering te eten en oude legendes op te halen die in hun gemeente nog leven.

Abla (Almería)


	Het beeld van Antonius in de kapel. Hij draagt een klokje om de hals (evenals het zwarte varkentje), en een lange staf in de rechterhand. Op de foto links zien we (denk ik) de "koek van Antonius" aan het varkentje hangen.

Op de zaterdag het dichtst bij de 17e, vindt om 11:30 uur in de San Antón kapel de traditionele Mis ter ere van de Heilige van de Armen plaats. Aan het einde van de H. Mis zal onder de deelnemers de gezegende koek van San Antón worden verdeeld en daarna zal de processie beginnen. Wie de koek van San Antón bewaart, zal altijd geld in de zak hebben. [Dit geloof ben ik ook nog elders in Spanje tegengekomen.]

Er vindt ook een verloting van het varken van Antonius plaats, dat hier “Marranico de San Antón” wordt genoemd. “Marranico” lijkt me een plaats- of streekgebonden woord voor varkentje. In alle winkels van Abla worden de loten verkocht. De opbrengst wordt werd gebruikt voor de financiering van de feestdagen en voor de parochie.

Vroeger liep het Antoniusvarken, met een rode strik om de nek, ook hier los door de straten, maar deze praktijk is in onbruik geraakt omdat het voor het varken niet goed zou zijn om op verharde wegen te lopen, terwijl het ook nog een gevaar voor het verkeer vormt.
Op een van de sites over Antonius in Abla vinden we ook een aardige uitspraak over varken en mens van de Baskische schrijver Pío Baroja: "De mens is een millimeter boven de aap, wanneer het niet een centimeter onder het varken is."
Feestmaaltijden met varkensvlees behoren natuurlijk ook tot het programma.

Aceuchal (Extremadura)


Interessant op dit beeld van Antonius is de T die als een ankh is weergegeven. Op de foto rechts is net een zwart varkentje te ontwaren, met een klokje om de hals.
In Aceuchal wordt gedurende 14, 15, 16 en 17 januari het feest ter ere van de Heilige Antonius Abt gevierd, dat door de Hermandad (Broederschap) van San Antón georganiseerd wordt. De evenementen voor deze dagen zijn niet veel anders dan in andere plaatsen: een Mis ter ere van hem in de Antoniuskapel, een processie en de zegening van de dieren. En veel spelletjes voor de kinderen.


Een processie met Antoniusbeeld en Antoniusvaandel.	Ook hier zijn zoete broodjes van Antonius te bespeuren, uitgedeeld door de Hermandad de San Antón, hier dus eerder een zusterschap.

Albacete

	Antonius op 17 januari voor het Asilo de San Antón, een verpleeghuis voor ouderen. Na de mis om 11 uur, en een processie met het beeld, worden de dieren gezegend. Ook de verkoop en consumptie van dadels wordt op de een of andere manier aan Antonius gekoppeld.
	Opvallend zijn de ruw-houten staf van Antonius en het klokje dat aan een koord op zijn borst hangt. Mooie motieven op de mantel; een vrij jeugdig gelaat. Het lijkt me een vrij modern beeld. Click voor een leuk YouTube filmpje.

Albaida, (65 P28) València

15de eeuw

Tussen 1320-1340 begon de devotie van Antonius in de Vall d'Albaida, in o.a. de stadjes Albaida Ontinyent, Benissuera, Bocairent, Beniganim, Agullent, Belgida, etc.
	De eerste kapel, die in Albaida werd gebouwd ter ere van Antonius, bevond zich op het voormalige terrein van het Dominicaanse klooster Santa Anna. Deze kapel, gewijd aan Santa Anna en San Antonio Abad, werd in de 15de eeuw gebouwd in opdracht van Carroça de Vilaragut, barones van Albaida. De huidige eenvoudige kapel is gebouwd in de 19de eeuw, en ligt aan de straat Cristo de la Fe. Boven de deur is een keramisch tableau met een beeltenis van Antonius. Er zijn twee torentjes met klokken en ijzeren kruis. In het interieur [waarvan ik helaas geen enkele afbeelding heb gevonden] is een barok altaarstuk met het beeld van Cristo de la Fe — waar de straatnaam van afgeleid is.
En er is een polychroom beeld van Antonius uit de achttiende eeuw, in een nis aan de rechterkant. Dit is, neem ik aan, het beeld dat op de affiche (rechts) is te zien.

Het Antonius-feest wordt gehouden op het meest nabije weekend van de 17e januari, in de wijk die naar hem genoemd is, Sant Antoni Abat.
	De festiviteiten beginnen op vrijdag met het vreugdevuur vóór de kapel van Antonius. Het vuur wordt om 21:00 uur aangestoken door de oudste inwoner van de wijk. Daarna is er een feestmaal met brood, gebraden worst en varkensvlees, en gezouten kabeljauw.
	En er is theater in de San Felipe Neri straat en een mobiele disco. Bij het vreugdevuur zou sprake zijn een symbolische strijd van een clown en Antonius, de strijd tussen goed (Antonius) en kwaad (de clown, de duivel). Helaas heb ik hier geen plaatje van gezien, of het zou de verbranding van de pop in het vuur moeten zijn (links).Wat het verbranden van een pop betreft: dit doet natuurlijk denken aan soortgelijke, in oorsprong heidense, symboliek in andere culturen bij het inluiden van het nieuwe jaar. De zaterdag begint om 7:30 met een ‘despertà’, een soort reveille, waarbij een muziekband door de straten trekt. Dit wordt gevolgd door een Mis in de parochiekerk, waar brood en chocola gezegend worden. (Chocola speelt ook bij andere vieringen in Spanje een rol.)
Daarna is er een dierenzegening, en een processie waarin het beeld van Antonius naar de kapel gedragen wordt. Verder is er nog een processie met vuurwerk Ook de zondag begint met een ‘despertà’. Daarna is er een ‘pericana’, een lokaal visgerecht, weer een processie en tenslotte een paella wedstrijd.

La Alberca, (47 K11) Salamanca

Het varken van San Anton dwaalt het hele jaar door de straten van de stad, en wordt gevoed door de lokale bewoners.

	De zegening van het varken, voorafgaande aan de verloting. De opbrengsten hiervan zijn bestemd voor charitatieve projecten.
	Het beeld van het varken bij de kerk.
Een nogal merkwaardige oorsprong van de traditie rond het varken wordt verhaald op deze site: in de Middeleeuwen zouden bekeerde Joden en Moslims, om tegenover de Inquisitie te bewijzen dat ze "echte" Christenen waren, en dus het varken niet meer als onrein beschouwden, het varken vanaf 13 juni tot 17 januari vetmesten en de opbrengsten van de openbare verkoop aan de kerk schenken.

Uit de Video hieronder blijkt overigens dat het varken wel een hoeder heeft, t.w. Vincent. En opvallende metalen knoppen in de oren. Tijdens de festiviteiten wordt er nogal nadrukkelijk geschommeld door de dames, en gevolksdanst.		Hieronder zien we een redelijk volledig beeld van de festiviteiten: Een mis in de kerk, een processie met Antonius-beeld en muziek, dieren-zegening, volksdans, klederdracht, verloting van het varken. Er zijn erg veel camera’s.

Alcañices

De Antoniusviering wordt gehouden op de zondag na de 17e januari.Antonius is niet de beschermheilige van het dorp of de parochie, maar er lijkt wel een beeld van hem in de kerk Nuestra Señora de la Asunción te staan, die voor de viering naar buiten wordt gebracht.

	Ronde gevlochten broden worden aan Antonius opgehangen.

Er worden ook taarten, koeken, vruchten en wijn geofferd en bij het beeld geplaatst, maar het gebak lijkt toch de boventoon te voeren. Alles wordt bij opbod verkocht, zoals dit filmpje laat zien. Enkele stills daarvan toon ik hier.
Het is al met al een zeer kleinschalige viering, maar toch zeer interessant vanwege de rol van het brood.


	Er vindt ook een bescheiden huisdierenzegening plaats.

Alcázar de San Juan (La Mancha)

Op de zaterdagavond voor de zondag (rond de 17e januari) van San Antonio Abad, begint in Alcázar de San Juan het feest met een religieuze plechtigheid in de parochie van Santa María la Mayor, het begin van de noveen.

Het klokje is op leuke wijze in de staf verwerkt, in een soort stralende nimbus. Antonius draagt een sjerp van echte geborduurde stof.	Het Antoniusaltaar (ik neeem aan in de Santa María kerk). Achter het beeld nog een glas-in-lood raam met Antonius (?). Bovenin het altaar is een ankh.
Families en vrienden komen samen rond vreugdevuren op diverse kruispunten in de stad en op het plein voor de kerk van Santa María la Mayor, en men zingt, drinkt en eet worstjes, spek, en aardappels die in het vuur gebraden zijn.


	Vooral typerend om te eten tijdens de Antoniusviering zijn de traditionele pannekoeken van een deeg van meel, gist, zout, olijfolie en chocolade.
Op zondag is de belangrijkste plechtigheid ter ere van San Antón in de kapittelkerk van Santa María la Mayor, met daarna een processie met het beeld Antonius door de straten van de stad. De stoet wordt geopend door een grote groep ruiters te paard, gevolgd door de Asociación Musical Santa Cecilia en de wagen van San Antón, getrokken door twee pony's en versierd met bloemen, vooral rode anjers en witte gladiolen. Na de ommegang is er de zegening door de pastoor van Santa María van huisdieren, vooral honden van diverse rassen, maar ook katten, vissen, schildpadden, konijnen en vogels. De zegening wordt gevolgd door de populaire loterij van twee varkens van San Antón, wat geregeld wordt door de Hermandad de San Antonio Abad.

Alcoy / Alcoi (Alicante)

	Op de zaterdagmiddag het dichtst bij de 17e januari is er een optocht van honderden mensen met hun dieren naar de kerk San Mauro y San Francisco, waar een dierenzegening plaats vindt. (Ik neem aan dat het beeld van Antonius daarbij meegedragen wordt, hoewel dat niet vermeld wordt.) Er is ook een YouTube filmpje van de dierenzegening. Op de zondag het dichtst bij de 17e januari, is er ’s morgens een bedevaart naar de kapel van Sint Antonius, gelegen op de Monte San Antonio, de berg Sint Antonius, in het natuurpark Font Roja (de Rode Bron). Daar zal dan na de mis een “porrat” plaatsvinden.
		De voorstelling op dit tegel-tableau is duidelijk geïnspireerd door het schilderij van Zurbaran; interessant is vooral de ankh die uit de hemel lijkt te komen.

Een porrat is een viering gehouden onder het beschermheerschap van een heilige in de kapel of het heiligdom waar hij vereerd wordt. Het meest karakteristieke kenmerk ervan dit festival is de een openluchtmarkt waar de traditionele producten, snoep en noten verkocht worden. De oorsprong van deze populaire traditie wordt toegeschreven aan de heiligenverering van een agrarische samenleving, teneinde goede oogsten en vruchtbare dieren te krijgen.

Het oudste deel van de gotische kapel San Antonio Abad de Alcoy bestaat uit bogen uit de veertiende eeuw. In de 18e eeuw, hebben er uitbreidingen plaatsgevonden.

Alcublas (53 M27)

	Op het stadswapen van Alcublas zien we de T van Antonius, de patroonheilige van de stad, en interessant genoeg is deze hier als een ankh weergegeven. Deze is ongetwijfeld afgeleid van de ankh die we zien op de lichtblauwe / gouden brocaten epitrachiel (niet de geheel correcte term voor dit kledingstuk, maar het komt er het dichtst in de buurt) en op de schoudermantel van het Antoniusbeeld dat in de processie wordt meegedragen (zie hieronder).
Het Antonius feest in Alcublas strekt zich over drie dagen uit, waarin diverse activiteiten zich afspelen, zoals een dierenzegening, een processie, het gemeenschappelijk koken van traditionele maaltijden, en meerdere vreugdevuren. Op de 17e, na de mis ter ere van Sint Antonius, is er voor de Antonius Abad kerk de zegening van de dieren, waar honderden mensen met hun huisdieren langskomen. ‘s Avonds is er een processie door de straten van de stad, opgeluisterd door een drumband, en met vuurwerk.

Antonius beelden & processie


	Het Antoniusbeeld dat in de processie wordt meegedragen. Hieronder een still van een YouTube filmpje, waar we Antonius de Antonius Abad kerk zien verlaten.


Hierboven zien we het processie beeld voor het prachtige altaar in de kerk, waar nog een beeld van Antonius prijkt (links op het altaar). Centraal is een schilderij van Antonius met slapend varken. Daarboven, en op twee pilaren, links en rechts, de T van Antonius weergegeven als ankh. Helemaal bovenin zijn drie attributen van Antonius aangebracht: de T-staf met klokje en het boek.
En er moet nog ergens in Alcublas een beeld van Antonius zijn (twee beelden zelfs). Dit vergulde, polychrome houten beeld (rechtsboven) stamt uit de zeventiende eeuw. Het was oorspronkelijk gesitueerd in de buiten gevel (van de Antoniuskerk?) aan de hoofdweg. Om te voorkomen dat het werd gestolen of beschadigd, werd het in een niche in een van de stenen muren van het interieur (van de Antoniuskerk?) geplaatst. Op de oorspronkelijke locatie werd een replica van steen geplaatst.

Benedicció dels animals

Dierenzegening


De dierenzegening lijkt vrijwel alleen kleine huisdieren te betreffen en zich vrijwel alleen tot kinderen te richten.

Fogueres, hogueras

Vreugdevuren

De vuurstapel naast de kerk. Er is duidelijk zorg betseed aan de vorm van de vuurstapel.
Volgens de traditie worden er meerdere vreugdevuren aangestoken in de straten van de stad, en is er een groot vreugdevuur voor de kerk waar chocolade en marsepeinen cakejes worden uitgedeeld.
Voor de vreugdevuren gebruikt men takken van de gaspeldoorn, een giftige altijdgroene struik uit de vlinderbloemenfamilie, en een van de weinige wilde struiken die tijdens de winter in bloei komt.
Vanwege de typische brandstof — de giftige gaspeldoorn — ziet men hier (volgens een tekst van een blogger) het vuur wel als een metafoor voor alles wat slecht is en wat die avond zal worden verbrand om het uit het leven te laten verdwijnen.
Er wordt in Alcublas door jongeren over of door het vuur gesprongen [blijkbaar, maar ik heb daar geen afbeeldingen van gezien], wat de fantasie van een heel dorp samenvat om een jaar te beginnen met overvloed en voordeel voor allen.
Tenslotte hebben de vuren met hun atavistische gloed en levendige energie, op allen een aantrekkingskracht die buiten alle logische verklaringen valt.
Uit het midden van de vuurstapel steekt een soort "meiboom" erbovenuit.

Las Corridas

De Wedstrijden

Op de laatste dag van de Antoniusviering zijn er de traditionele races. Men gebruikt hiervoor een woord, corridas, dat ook voor stierengevechten wordt gebruikt, maar hier lijkt het alleen te gaan om hardloopwedstrijden. De winnaar ontvangt een kip.
Naar de foto’s uit 1917 te oordelen, waren dit vroeger ook wedstrijden voor ezel of muilezel.
Ook bij deze activiteit zijn tegenwoordig de participanten kinderen. Dat lijkt een algemene trend te zijn in religieuze feesten: een soort “infantilisering”.

Calderas de San Antón

Kookpotten van Antonius

	Daarna wordt er gekookt in de grote kookpotten, de Calderas de San Antón, waarin traditionele gerechten worden bereid op basis van vlees en groenten, "guisaos", rijst en noedels. Verder zijn er nog heerlijke gebakjes: congretes, anijsrollen, coca de llanda, "panquemao" margarita's en noga [ik kan de namenen van al deze typisch lokale producten niet adequaat vertalen]. Alles overgoten met wijn olijfolie en honing.

El Romance de Ciego sobre San Antón

Het Lied van de Blinde over Sint Antonius

	Het Lied van de Blinde over Sint Antonius heeft zijn oorsprong in Alcublas. Het zou gezongen zijn door twee oude mannen die op straat rondzwierven, en van deur tot deur gingen en het zongen in ruil voor een aalmoes.
Volgens een iets andere versie van deze legende, gaat het over één blinde man die op de straat leefde, die Antonio el Ciego, “Antonius de Blinde”. werd genoemd. Op de foto’s zien we de Grupo Alcublano De Teatro die een hedendaagse opvoering van het lied geeft. Op het geschilderde bord, zien we diverse scènes uit het leven van Antonius. Ik zal hier, naast het origineel, een (poging tot) vertaling van het lied geven.

	Escuchad San Antonio bendito, de este pobre ciego la humilde oración, y escuchad de los fieles de Alcublas su piedad sincera, su fé y devoción.	Gezegende Sint Antonius luister naar het nederig gebed van deze arme blinde en luister naar de gelovigen van Alcublas hun oprechte vroomheid, hun geloof en toewijding.
	Empiezo a narrar: Las virtudes de nuestro Patrono De Santos abades el más singular, En Egipto de noble prosapia, de padres piadosos Antonio nació. Santamente educan al hijo que la Providencia benigna les dió.	Ik begin te vertellen: De deugden van onze beschermheilige, de meest unieke vader der heiligen, in Egypte, van adellijke afkomst, was Antonius geboren uit vrome ouders. die het kind heilig opvoedden waar de Voorzienigheid hen mee zegende.
	A la flor de su edad quedó huérfano Antonio Y el cielo le inspira la vida de la soledad. Su hacienda reparte a los pobres y vuela al desierto a vivir por Dios tras la senda de los grandes santos por vía veloz.	In de bloei van zijn leven werd Antonius wees En de hemel inspireerde hem tot een leven van eenzaamheid. Zijn landgoed gaf hij aan de armen en hij vloog naar de woestijn om voor God te leven de grote heiligen volgend op het snelle pad.
	Rabioso Luzbel de la vida y ejemplos de Antonio audaz acomete el santo doncel, con figuras de bestias horrendas, y fieras feroces le intenta espantar. Mas Antonio, tranquilo y orando a Dios se encomienda y humilla a Satán; pues es la oración la defensa y el arma divina que da las victorias en la tentación.	Lucifer uitzinnig door het leven en voorbeeld van Antonius haastte zich om te proberen de jeugdige heilige met verschijningen van gruwelijke beesten en wilde dieren af te schrikken. Maar Antonius, in rust en gebed, werd door God geholpen en vernederde Satan; zo is het gebed de verdediging en het goddelijke wapen voor de overwinningen op de verzoeking.
	Todo aquel que se sienta tentado por el enemigo o ladrón infernal, afligido o enfermo se hallare logrará consuelo y alivio en su mal. Pues tanto poder goza Antonio, que al punto remedia todo cuerpo y alma que lo ha menester.	Iedereen die de verzoeking voelt door de helse vijand of dief, die verdrietig of ziek wordt, vindt troost en verlichting van zijn pijn. Want zoveel macht heeft Antonius, die onmiddellijk kan herstellen wat elk lichaam en elke ziel nodig heeft.
	Su favor en los animalitos, en pestes y fuegos, se nota eficaz. Si la unión en familia faltare el Santo bendito les da dulce paz.	Zijn genade bij de dieren, bij plagen en branden, is duidelijk werkzaam. Als de saamhorigheid van de familie te kort schiet, brengt de gezegende Heilige zoete vrede.
	La paz del Edén concédenos Antonio glorioso, y a Dios alabamos por siempre, amén.	Geef ons de vrede van Eden, glorieuze Antonius, en laten we God voor eeuwig prijzen, Amen.

Alcudia de Guadix (84 U20) Granada

Alcudia de Guadix is een gehucht vlakbij Guadix (zie ook daar), maar het heeft toch haar eigen Antoniusviering met de gebruikelijke vreugdevuren. Op de dag van van Sint Antonius is er processie met het Antonius beeld van de kerk naar de kapel. En er is een ommegang met allerlei dieren negenmaal rond de kapel van San Antón, waar de dieren gezegend worden. Er is de traditionele "Olla de San Antón", met varkenspootjes, koppen, en er zijn worsten en andere producten van de slacht.

Aldaia (65 N28) València

De parochiekerk van Aldaia is gewijd aan de Aankondiging. Hoewel het dorp dus niet een “echte” Antoniusplaats is, wordt er, als op zoveel plaatsen in Spanje, het feest van “Sant Antoni del Porquet” — Antonius van het varken — toch uitgebreid gevierd. Het vindt plaats in een weekend na de 17e januari.
Op zaterdag wordt de denneboom voor de brandstapel met enig ceremonieel naar binnen gesleept, langs een route die begint bij de Waterput en die eindigt in de Carrer Sant Antoni. Langs de route staan als versiering takken op de balkons en trottoirs.
Daarna is er een paella maaltijd, en ’s avonds wordt het vreugdevuur ontstoken, onder het genot van een glaasje wijn.



	Op zondag is er de processie met Antoniusbeeld, huisdieren, ezels, paarden en rijtuigen. Dan is er de dierenzegening, tijdens de “Porrate de San Antón”, de openluchtmarkt van Antonius. Na de zegening is er de traditionele verloting van het varken — “porquet” — hier vertegenwoordigd door diverse varkensvleesproducten onder de deelnemers [en wel, als ik het goed begrijp] door de koninginnen van het Feest en het Voorjaar.
Links * * *

Alfafar València

De viering van Antonius in Alfafar vindt plaats in februari, een nogal afwijkende datum. Het lijkt vooral te gaan om een parade van paarden, karren, rijtuigen, huisdieren en de dierenzegening. Het defilé wordt voorafgegaan door een kleine drumband, trommels en schalmei: “Tabal i Dolçaina”. Elke voorbijkomende deelnemer en dier wordt beoordeeld en besproken, de bijzonderheden van elke wagen, het ras van de dieren en waar ze vandaan komen.
Na de zegening door de pastoor, deelt de organisatie van het evenement snoep uit aan de kinderen die met hun huisdieren langskomen; en de wagenmenners en ruiters krijgen de traditionele fles wijn, en een sleutelhanger met de afbeelding van Sint Antonius Abt. Er zijn ook wat sinaasappels te bespeuren, maar de rol daarvan is niet duidelijk.

Links * * *

Alfarrasí (65 P28) València

De parochie van Alfarrasí is gewijd aan San Jerónimo (St. Hiëronymus), maar zoals in zoveel Spaanse stadjes wordt de dag van Antonius hier enthousiast gevierd.
Het zijn de gebruikelijke activiteiten. Een paar dagen van tevoren worden door de dorpelingen gezamenlijk brandhout en takken van altijdgroene bomen (ik denk dennen) verzameld.
Op de Plaats van het Kruis (Plaça de la Creu) begint men met het planten (la plantà) van de centrale boom van de vuurstapel in de ochtend van de zaterdag voorafgaande aan de eigenlijke feestdag.

’s Middags is er een gezamenlijke maaltijd van typische volksgerechten, die door enkele families bereid zijn, zoals de “cassoleta”, die in de feesttent worden genuttigd.
’s Avonds is er een processie, onder leiding van de priester, met een muziekband en het beeld van Antonius van de parochiekerk San Jerónimo naar de Plaats van het Kruis, waar de “Foguera de Sant Antoni” door de priester gezegend wordt voordat ze wordt aangestoken. Er is vuurwerk en een aantal muzikanten spelen hun instrumenten.
Bij het aanbreken van de dag worden de gloeiende sintels van het vuur gebruikt om voor het ontbijt de typische “torrà” van vlees en worst te roosteren.


Op zondagochtend wordt het beeld van Antonius teruggebracht naar de kerk voor de Mis en de zegening van de dieren.

Links * *

D
I

Nog meer plaatsen van A-B

	Abenfigo (41 J29) (Aragón) Antoniusviering op 17 januari, met mojiganga spotdichten, vreugdevuur, gezegend brood, pasta en drank. Abengibre Op de avond voor de 17e januari zijn er vuren in het stadje. Op de dag van San Antón een Mis en een zegening van huisdieren. Op de foto links zien we Antonius met een afwijkende T op zijn borst, en hondachtig varkentje. Abraveses de Tera Viering van Antonius Agullent (65 P28) Antoniusviering op 17 januari Aguaviva Hier wordt aan de vooravond van het Sint Antonius feest een toneelstuk opgevoerd waarin een “vuurhut” een belangrijke rol speelt. In feite wordt de “verzoeking” van Sint Antonius nagespeeld, waarbij een meisje probeert om hem tot zonde te verleiden. Daar slaagt ze niet in en Antonius vlucht de vuurhut in; dan de komen de duivels eraan en zij steken hem in brand. Eerder al was er (in het geheim) een uitgang voorbereid zodat de acteur uit de brand kon ontsnappen zonder dat het publiek het zag. Verder nog mochiganga, ofwel spotdichten. Aguilar del Río Alhama Antoniusprocessie op 17 januari. Alameda de Cervera (13690) Viering van San Antón: op 16 januari, de vooravond zijn er vreugdevuren en worden "tortas en sartén", een soort pannekoeken (?) bereid; op de 17e, dierenzegening en verloting van een varken. San Lorenzo is de patroon. Alaquás (65 N 28) València De viering van Antonius vindt plaats op de laatste zondag van januari. Het wordt Festa de la Garrofeta genoemd, en voorzover ik het heb kunnen nagaan, is Garrofeta een gerecht, waar garroba in verwerkt zijn, wat de erwten van de Johannisbroodboom (een groenblijvende boom) zijn, waarvan meel gemaakt kan worden; of gebruikt men juist de carob, wat gemaakt wordt van de geroosterde peulen, een vervanging voor chocola? De activiteiten op die dag bestaan uit een mis in de Asunción de Nuestra Señora kerk, het naar de straat brengen van het Antoniusbeeld en het zegenen van dieren. De eigenaren van de dieren krijgen een geschenk, dat bestaat uit een zakje met snoep, een gezegend broodje, een garrofa (een Johannisbroodpeul ? of een stukje carob chocola?) en een prent of medaille met de afbeelding van de heilige. Albal Viering rond de 17e januari. De zaterdag ervoor een maaltijd en vreugdevuur op de hoek van de San Antonio straat en de Paiporta straat. Op de zondag een Mis in de Iglesia de Nuestra Señora de los Ángeles, een processie met Antoniusbeeld en dierenzegening. Albandi Iglesia de Santiago. Antoniusviering op 17 januari. Albocàsser València Iglesia Nuestra Señora de la Asunción. Antoniusviering het weekend van 17 januari. Vreugdevuur; mis; zegening van paarden, verloting van een varken. Albox Andalusia Parroquia de Santa Maria. Antoniusviering op 17 januari. Alcalà de Xivert (Chivert) Iglesia San Juan Bautista. Op 17 januari Antoniusviering. Op de vooravond, een vreugdevuur waarin een pop wordt verbrand die de duivel voorstelt. Op zondag een mis, een dierenzegening, een optocht van opgetuigde paarden, versierde wagens, kinderen in kostuums, met muziek. Alcántara (46 M9) Oude kronieken vermelden dat het dorp uiteindelijk op de moren werd veroverd op 17 januari 1213, de feestdag van de Heilige Antonius Abt. Dus werd er een kapel ter ere van Antonius opgericht. Het was onderdeel van een oud hospitaal dat werd gerund door de Franciscaner orde. Het is momenteel een particuliere woning, maar er zijn nog een aantal kloosterkamers. Alcàsser, València Esglèsia de S. Martí Bisbe. De zondag na de 17e. Volksdansen en vreugdevuur. Alcázar de Venus (Órgiva) Het feest van Antonius, de beschermheilige van het plaatsje, bestaat tegenwoordig uit niet veel meer dan het ontsteken van een aantal chiscos, vreugdevuren, op de zaterdagavond voor de 17e januari, waaromheen buurtgenoten zich verzamelen en men in het vuur varkensproducten roostert, brood eet, en wijn drinkt. In de augustus is er een processie naar van de viering van het feest van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans waarin het beeld van Antonius meegedragen wordt. Alcorisa (41 J28) Iglesia Santa María la Mayor. Antoniusviering op 17 januari. Alcossebre (Alcocebre, Alcoceber), València Een gebruikelijke viering, de hele zaterdag, vooral gericht op de kinderen. Een vreugdevuur, met eten “pa i porta” (breng je eigen maaltijd); een Mis ter ere van Sant Antoni. Op zondag (na de 17e januari) een Mis om 11 uur; een dierenzegening; een processie; het uitdelen van zoete broodjes. Alcover (42 I33) Sant Antoni Abat wordt hier in begin februari gevierd. Op zondag vanaf negen uur in de ochtend, na een gezamenlijk ontbijt, begint de “Tres Tombs”, een ommegang van paarden, paard-en-wagens en andere trekdieren. oorspronkelijk drie maal rond het vuur of de kerk, met een zegening van de dieren. L´Alcúdia, València (65 O28) 46250 Ermita de San Antonio Abad. De Antonius kapel was oorspronkelijk de kapel van een ziekenhuis, in de veertiende eeuw gesticht door de heer van de stad, Pere de Vilanova. en beheerd door de Antonianen. Ze beschikten over een eigen waterput, en er was een stenen bank, genaamd de "bank van de armen", waarop bedelaars mochten zitten die in het San Antonio ziekenhuis verbleven. Alfambra Teruel Hoewel de T in het stadswapen voorkomt, is er geen Antoniuskerk of kapel in dit plaatsje. De parochie is gewijd aan Nuestra Señora de la Asunción. Ook de viering omstreeks 17 januari lijkt niet veel meer te zijn dan een slordig vreugdevuur en een gemeenschappelijke maaltijd met worstjes.
Abengibre		Aguilar del Río Alhama

Abraveses de Tera		Alaquás

Albox. Een klokje om de hals.		Albocàsser. YouTube filmpje, zegening van paarden; processie.

Alcalà. Opmerkelijke T = ankh met klok eronder en wolk (?) erboven.		Alcàsser, YouTube filmpje, volksdansen.

Alcázar de Venus		Alcázar de Venus

L´Alcúdia		Alcossebre: dierenzegening

Alfambra

		Alcover: “Tres Tombs”, YouTube filmpje, Antonius achter op de kar.